Beheer natuur

Levend erfgoed

Een veestapel is een verzameling van gedomesticeerde dieren die door de mens gebruikt werden. Deels ter consumptie, maar ook deels als lastdier. Door de jaren heen ontstonden door kweek en selectie allerhande kruisingsproducten die we nu 'rassen' noemen. Een veestapel in een bepaalde regio verschilt altijd van een bepaalde andere regio doordat hij steeds aangepast was aan elke ecologische niche, bodemgesteldheid, klimaat enz.

Meer info

De veestapel van Bokrijk werd uitgebouwd in het verlengde van een doorgedreven verlevendiging van het Openluchtmuseum die in de begin van de jaren 1990 zijn opgang maakte. Vanaf 1958 werden de eerste historische gebouwen van overal in Vlaanderen naar bokrijk overgebracht en daar in detail terug gereconstrueerd en opgebouwd.

Na realisatie van dat alles had men uiteraard alleen een weliswaar uniek decor, in 1990 nam men het initiatief om het leven dat er ooit geweest moest zijn ook deels te reconstrueren en te evoqueren. Een facet van het dagelijks rurale leven uit die tijd was hun “veestapel”. Elke regio in Vlaanderen had wel zijn eigen huisdierrassen, zijn eigen lastdieren aangepast aan de typische bodems en of de geografische ligging van de streek.

De paardenrassen die wij hier houden zijn allemaal afgeleiden van het “Brabants trekpaard”, de “Ardenner” was gewoon een lichter type dat ook in heuvelachtige streken van de Vlaamse Ardennen gebezigd werd. Bij het ontstaan van België heeft men nog een poging ondernomen om vrij artificieel een “Belgisch trekpaard” door samenvoeging van beide rassen, maar echt aangeslagen heeft dat nooit.

Runderrassen zijn dan weer een totaal verschillende problematiek, het waren de zogenaamde dubbeldoelrassen, momenteel worden die nog maar sporadisch gekweekt alhoewel Europa nu de kweek ervan terug wil stimuleren. Het zijn rassen die zowel vlees als melk geven maar nooit in extreme hoeveelheden. Vleesrassen en melkrassen zijn een creatie van onze moderne bio industrie, ze produceren vlees of melk in exuberante hoeveelheden maar nooit beiden. Dubbeldoelrassen hebben nu nog het voordeel dat als de vleesprijs ineenstort dat ze dan nog een surplus hebben aan de melkprijs of andersom.

Maar we hebben ook typische schapenrassen en andere kleinveerassen. Alhoewel het met dat laatste niet zo wil lukken. Bokrijk is niet alleen veel museum maar ook veel natuur en dat wil zeggen dat predatoren zoals vossen, steenmarters of roofvogels zich hier ook thuis voelen. De combinatie tussen predatoren en kleinvee wil niet altijd lukken!

Binnen de mate van het mogelijke willen we die dieren ook gebruiken zoals ze vroeger gebruikt werden maar ook hier zijn de tijden veranderd. We hebben andere normen en waarden en soms houdt dat ook beperkingen in voor het dierenbestand. Soms wordt het vroegere gebruik nu eerder beschouwd als misbruik en uiteraard is het niet de bedoeling dat aan de mensen te tonen. Maar alles wat we hebben is wetenschappelijk onderbouwd en we werken intensief samen met vzw Steunpunt Levend Erfgoed.